środa, 30 grudnia 2015

Play of Thrones - recenzja

Zachęcona tytułem "Play of Thrones" i nawiązaniami go hitu HBO w opisach, trafiłam w styczniu do maleńkiego Union Theatre i obejrzałam fragmenty trzech części "Henryka VI" w reżyserii Phila Willmotta. 
Po upływie prawie roku trudno mi napisać długą, dokładną recenzję. Szczególnie, że spektakl owszem obejrzałam z przyjemnością i dobrze wspominam, ale nie jest to jedno z przedstawień, które zostałoby ze mną na dłużej. 

Paul Adeyefa - źródło

Spróbujmy zatem punktami. 
Teatr - maleńki, dzięki czemu atmosfera była dość kameralna, a aktorzy na wyciągnięcie ręki.
Scenografia - bardzo prosta: kilka drabin, drobne rekwizyty.
Kostiumy - w militarnym duchu, trudne do umieszczenia w epoce. Eleganckie płaszcze pomieszane z wojskowymi spodniami, glany, długie suknie, kominiarki. Dość ciekawy, ale nie odkrywczy misz-masz. 
Aktorzy - mi wcześniej nieznani, ale dobrzy. Szczególnie zapamiętałam występy: Simeona Oaksa, Paula Adeyefa i Michaela Keana (naprawdę straszny Ryszard Plantagenet). 
Zarzut - scena tortur mogłaby być krótsza i mniej głośna, ale co kto lubi. 

Simeon Oakes (pierwszy z lewej), Michael Keane (drugi z prawej) - źródło
Pamiętam, że wychodziłam z  teatru może nie zachwycona przedstawieniem, ale z ochotą żeby kiedyś zobaczyć na scenie całego "Henryka VI". Mam nadzieję, iż po "Ryszardzie II" i Henrykach IV i V, RSC sięgnie po ciąg dalszy historii. Najlepiej żeby wystawili razem całą pierwszą tetralogię. Patrząc na "King and Country" może moje życzenie się spełni. 

2 komentarze:

  1. Czemu czekałaś rok z napisaniem recenzji?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właściwie nie mam pojęcia. Początkowo mi gdzieś umknęła potem nie mogłam się zebrać aż tu nagle koniec roku i trzeba było :D

      Usuń